Moc en Kaas
| Eigenschappen |
| Stamnaam: | Moc en Kaas |
| Tag: | MK |
| Aantal leden: | 1 |
| Punten van de 6 beste spelers: | 83 |
| Totaal aantal punten: | 83 |
| Puntengemiddelde: | 83 |
| Rang: | 32 |
| » Stamakte (externe link) |
Stamleden
|
|
Wapen
|
 |
|
Beschrijving
|
Het bankje bij de moskee
Elke ochtend om acht uur zat Kaaskop op hetzelfde bankje bij het buurthuis, met zijn thermoskan koffie en de Gelderlander onder zijn arm. Elke ochtend om kwart over acht kwam Moccie voorbij, op weg naar zijn broers bakkerij, met een plastic tasje warme msemen.
Maanden lang knikten ze alleen naar elkaar. Tot Kaaskop op een dag zijn thermoskan liet vallen.
"Ojee," zei Moccie, en zonder iets te vragen zette hij zijn tasje op het bankje en hielp mee de dop terug te vinden die drie tuinen verderop was gerold.
Als dank kreeg Moccie een bekertje koffie, zo sterk dat hij er bijna van hoestte. Als tegendank kreeg Kaaskop een msemen, zo boterig dat hij zijn vingers drie keer moest aflikken.
"Dit drinkt mijn moeder nooit," zei Moccie.
"Dit eet mijn vrouw nooit," zei Kaaskop.
Vanaf toen zaten ze elke ochtend samen. Kaaskop leerde "sabah al-khayr" zeggen, met een accent dat Moccie hardop deed lachen. Moccie leerde dat je in Nederland een afspraak op de minuut nakomt — iets waar hij, tot ergernis van zijn moeder, nooit meer vanaf kon.
Toen Kaaskop twee weken niet kwam opdagen omdat hij in het ziekenhuis lag, stond Moccie voor zijn deur met een pan harira.
"Voor de kracht," zei hij. "Zo noemde jij dat toch, Kaaskop?"
"Klopt, Moccie," grinnikte hij, en at alles op. Zelfs de bonen die hij normaal altijd liet liggen. |
|
|